بسیاری از زبانها از نظر دستوری بسیار بیشتر از انگلیسی دارای جنسیت هستند؛ صفتها، اشکال فعل و حتی ساختار کامل جملات میتوانند بسته به جنسیت افراد درگیر تغییر کنند. برای زوجهای LGBTQ+، این موضوع یک جزئیات کوچک نیست: یک مترجم تحتاللفظی اغلب به طور پیشفرض فرضیاتی را در نظر میگیرد که باعث اشتباه در تعیین جنسیت شریک زندگی میشود یا جملهای را پیرامون رابطهای که انتظارش را نداشته است، به شکلی ناشیانه بازسازی میکند.
ابزارهای ترجمه پیشفرض، هنگامی که زبان مقصد نیازمند جنسیت دستوری باشد، تمایل دارند بر اساس الگوهای آماری رایج و نه بر مبنای واقعیتِ افراد حاضر در گفتگو، یک شکل «استاندارد» جنسیتی را حدس بزنند. القاب افتخاری و اصطلاحات مربوط به روابط در بسیاری از زبانها نیز دارای پیشفرضهای نهادینهای هستند (مانند عبارتبندی «دوستپسر/دوستدختر» که بدون ایجاد لحنی غیرطبیعی یا نادرست، بر روابط همجنسگرایانه یا غیردوگانه منطبق نمیشود).
مدیریت ضمایر و نشانهگذاریهای بافت فرهنگی در Convey به گونهای طراحی شدهاند که دقیقاً چنین ابهاماتی را شناسایی کنند، نه اینکه بیسروصدا حدس بزنند؛ این سیستم در مواردی که دستور زبان یک زبان در آستانه پیشفرضسازی است، هشدار میدهد و از تحمیل یک پیشفرض خودداری میکند. این امر پیچیدگیهای ذاتی برخی زبانها در این زمینه را از بین نمیبرد (که یک واقعیت زبانی است، نه باگی که نیاز به اصلاح داشته باشد)، اما بدین معناست که شما به دلیل یک ترجمه نادرست که منجر به تغییر جنسیت مخاطبتان در پیامی که حتی متوجه ابهام آن نبودهاید میشود، غافلگیر نخواهید شد.
زوجها و شرکای LGBTQ+ که در حال مدیریت یک رابطه در میان زبانهایی هستند که در آنها دستور زبان جنسیتی اختیاری نیست — این یک مشکل ترجمه واقعی و نادیده گرفته شده است، نه یک مورد حاشیهای.
Try Convey free →