Voornaamwoorden klinken eenvoudig. Ze vormen een van de meest voorkomende gebieden waar vertaalhulpmiddelen stilletjes de fout in gaan — en de fouten zijn vaak onzichtbaar tenzij men beide talen reeds beheerst, omdat de zin nog steeds leest als grammaticaal correcte onzin.
Veel talen laten zich niet eenduidig vertalen naar het Engelse 'he/she/they'. De Thaise voornaamwoorden 'เธอ' (thoe) en 'เขา' (khao) kunnen elk 'jij' of 'zij/hij' betekenen, afhankelijk van de context die een letterlijke vertaler vaak niet uit een enkele zin kan opmaken. Indien dit onjuist wordt geïnterpreteerd, verandert een informeel bericht over een vriend in een bericht over de persoon met wie u spreekt, of vice versa. Dit is geen zeldzaam randgeval; het is een routinematige foutmodus voor hulpmiddelen die zin voor zin vertalen zonder bij te houden over wie er wordt gesproken.
Convey lost ambiguïteit in voornaamwoorden op door gebruik te maken van de omringende context in plaats van terug te vallen op een gok. Dit werd uitgebracht als een specifieke oplossing voor de resolutie van het Thaise 'เธอ/เขา', waarbij correct onderscheid wordt gemaakt tussen 'u' en 'zij' in plaats van beide samen te voegen tot één. Het is een voortdurend werkgebied en geen voor eens en altijd opgelost probleem; geïsoleerde, contextvrije zinsneden blijven oprecht moeilijk voor elke vertaler, mens of machine. Het is echter het soort detail dat het verschil maakt tussen een vertaling die technisch ontleedbaar is en een vertaling die daadwerkelijk uitdrukt wat u bedoelde.
Een voornaamwoordfout verandert waar een zin over gaat. In een informeel gesprek is dat verwarrend; in een serieus gesprek kan het oprecht kwetsend of gênant zijn. Het correct uitvoeren ervan is onopgesmukt, gedetailleerd werk — wat precies de reden is waarom de meeste vertaalhulpmiddelen er geen moeite voor doen.
Try Convey free →