Wiele języków posiada znacznie bardziej rozbudowany system rodzajów gramatycznych niż język angielski — przymiotniki, formy czasowników, a nawet całe struktury zdań mogą ulegać zmianie w zależności od płci osób, których dotyczą. W przypadku par LGBTQ+ nie jest to drobny szczegół: dosłowny tłumacz często przyjmuje założenia, które prowadzą do błędnego określenia płci partnera lub niezręcznego przekształcenia zdania w odniesieniu do relacji, której nie przewidziano.
Domyślne narzędzia tłumaczeniowe mają tendencję do zgadywania „standardowej” formy rodzaju gramatycznego, gdy język tego wymaga, opierając się na statystycznie powszechnych wzorcach, a nie na tym, co jest faktycznie zgodne z prawdą w odniesieniu do osób uczestniczących w rozmowie. Tytuły grzecznościowe i określenia relacji w wielu językach również zawierają wbudowane założenia (sformułowania typu „chłopak/dziewczyna”, które nie przekładają się na relacje jednopłciowe lub niebinarne bez brzmienia sztucznego lub błędnego).
Obsługa zaimków oraz oznaczanie kontekstu kulturowego w systemie Convey zostały zaprojektowane tak, aby wychwytywać dokładnie tego rodzaju niejednoznaczności, zamiast dokonywać domyślnych założeń. System wskazuje miejsca, w których gramatyka języka wymusza przyjęcie określonego założenia, zamiast narzucać domyślne rozwiązanie. Nie eliminuje to podstawowej złożoności, która cechuje niektóre języki w tym zakresie (jest to rzeczywisty fakt językowy, a nie błąd wymagający naprawy), jednak sprawia, że użytkownik nie jest zaskoczony błędnym tłumaczeniem, które przypisuje niewłaściwą płeć partnerowi w wiadomości, której niejednoznaczności nawet nie był świadomy.
Pary i partnerzy LGBTQ+, którzy budują relację w językach, gdzie gramatyka rodzaju nie jest opcjonalna — jest to rzeczywisty, niedostatecznie zaadresowany problem tłumaczeniowy, a nie przypadek brzegowy.
Try Convey free →